Verhaallijn _10

Word nooit verliefd op de vrouw van je beste vriend. Want daar komt vast en zeker narigheid van. Zo was het blijkbaar ook al in 1594, toen Shakespeare zijn toneelstuk “The Two Gentlemen of Verona” schreef.

Kort samengevat gaat het over twee vrienden, Valentino en Proteus, die beiden op ouderlijk gezag voor enige tijd van Verona naar Milaan verhuizen voor hun studie en hun ontwikkeling naar de volwassenheid. Valentino is nauwelijks in Milaan aangekomen of hij wordt verliefd op Silvia, de dochter van de plaatselijke hertog. Proteus vertoeft dan nog in Verona, waar hij zijn geliefde Julia eeuwige trouw heeft gezworen. Maar als even later Proteus eveneens in Milaan arriveert, smelt ook zïjn hart voor Silvia. Wat te doen: Julia ontrouw worden. Silvia voor zich winnen en zijn beste vriend Valentino van diens lief beroven?

Pas in het vijfde bedrijf vallen de stukjes van de puzzel op hun plaats. Maar niet voordat Julia, als man verkleed, haar Proteus achterna is gereisd en getuige wordt van diens ontrouw. En dan? Wel, dan zorgt Shakespeare ervoor, dat iedereen zich met iedereen verzoent... en wie weet, leefden zij nog lang en gelukkig.

Het is, zoals Jack Nieborg het ziet, een nogal "rauw" blijspel, dat zich het best laat uitvoeren in een zo direct mogelijke vorm. Dan ligt het voor de hand de stijl te kiezen die in Shakespeares tijd aan het einde van de zestiende eeuw, gebruikelijk was: zonder toeters en bellen.

In een (voorlopig nog vaag omlijnd) plan zou een typisch Shakespeare-theater, zoals The Swan of The Globe, als voorbeeld voor het decor kunnen dienen, met op de voorgrond een eenvoudig plankier als speelvloer naar het publiek toe.

De kostuums, alsook de totale vormgeving kunnen geïnspireerd zijn op het oorspronkelijke toneelbeeld uit die tijd. Waarbij, zoals in die dagen gebruikelijk, ook de vrouwenrollen door mannelijke acteurs worden gespeeld. Dames, schrik niet: in die "omgekeerde wereld" zou het niet misstaan als we dan, in 2010, de vrouwen zien als vertolksters van een groep struikrovers. Deze vrouwen-in-mannenkleren geven na de pauze een opmerkelijke wending aan de loop der gebeurtenissen. Let wel: die rovers blijken bepaald geen slechteriken te zijn; aan het einde komen ook zij weer op het goede pad.

Terug >>